Spring naar inhoud

We schreven al eerder over de recente ontdekkingen omtrent genen die verantwoordelijk zijn voor de intensiteit van het pheomelanine (verantwoordelijk voor de rode pigmenten in het haar) en dat het niet door een enkele "I locus” wordt bepaald (zie de artikelen Vijftig tinten fauve  en  Nieuwe pigment intensiteit ontdekt). Het is een fenotype die door minstens vijf verschillend loci wordt bepaald, hoewel sommige meer invloed hebben dan andere in specifieke rassen.

Embark biedt sinds kort de bepaling voor deze vijf bekende “intensiteit loci” aan, die voor meer dan 70% de variatie bepalen van het fenotype. Inmiddels zijn ook de meeste oudere profielen van honden die al eerder een Embark test deden, aangevuld met deze resultaten. Aangezien het een complexe genetische eigenschap is, kan meer onderzoek in de toekomst resulteren in veranderingen in de test.

De Embarkt-test omvat zowel de test voor MFSD12 , een causale variant test (het gen zelf draagt bij aan rood pigmentatie), als wel de KITLG-test, een associatie test (het gen zelf is niet verantwoordelijk voor rood pigmentatie, maar wordt er wel mee geassocieerd). De causale varianten van de andere drie loci zijn nog onbekend, maar de geteste markers zijn significant geassocieerd met de eigenschap.

Binnenkort verschijnt het peer-reviewed artikel van de leden van het Embark’s Discovery Team met aanvullende informatie over welke genetische varianten exact zijn gebruikt voor de drie nieuwe geassocieerde regio’s die gebruikt worden in de Embark-test. De link naar dat artikel zullen wij t.z.t. hier plaatsen.

Aan de hand van een rekenkundig model, waarbij men b.v. ook rekening houdt met dat bepaalde genen meer invloed hebben dan andere, bepaalt men de intensiteit als Dilute red pigmentation (wit, crème), Intermediate red pigmentation (geel, tan) of Intense red pigmentation (diep rood).

De meeste fauve Briards die tot nu toe bij Embark getest werden, hebben Intermediate red pigmentation, hoewel de subloci wel verschillende resultaten geven:

Interessant om nog te noemen is dat, hoewel er enig bewijs is dat de D locus het pheomelanine tot bepaalde hoogte kan beïnvloeden in bepaalde rassen, heeft het Embark team geen significant effect gezien op de pheomelanine intensiteit door het B of D locus.

Een laatste noot, die gelukkig ook door Embark op haar site wordt beschreven; Wij raden het niet aan om alleen op basis van kleur te fokken, aangezien dit bij herhaling, al snel verlies van genetische diversiteit geeft, wat kan lijden tot een grotere prevalentie van gezondheidsproblemen.

error: Content is protected !!